مکان‌های بابا در احمدنگر و مهرآزاد

مجموعه  مهرنظر

مجموعه مهرنظر سابقاً به نام بخش خوشرو یا مجموعه ادی شناخته شده بود که آن وابسته به زندگی بابا و کار مهربابا بری دهه‌ها بوده‌است.این مجموعه در خیابان کینگ، نزدیک سینما ديیالی مي‌باشد

اتاق اوتار مهربابا

این یک ارگان عمومی ماندگار هست که توسط مهربابا در سال 1959پایه ریزی گردیده‌است. امروزه با اهدائي‌های عاشقان بابا از سراسر دنیا حمایت مي‌گردد. این مجموعه به دو قسمت تقسیم گردیده‌است. مکان‌هائی بری مندلي‌ها و اعضاء ثابت و ... و راهبری پروژه‌های ماندگار و بخش دوم فعالیت‌های صورت گرفته در مکان‌های مهرآباد از جمله توسعه و خرید زمین‌ها، ساختمان سازی با امکانات برای زائرین و کارمندان و همچنین کلینک، بیمارستان، ساختمان مدرسه و خوابگاه زائران

دفتر ثبت نام زائرین

این دفتر کلیه امور مربوط به زائرین مهربابا را به انجام مي‌رساند.

ثبت نام زائرین خارجی

پاسخگوئی به سوالات شما و یا اگر کمکی در ارتباط بلیط هواپیما، ویزا، حمل و نقل و ... داشته باشید کارمندان این دفتر به شما کمک لازم را خواهند نمود.

در آنجا جعبه‌های بانکی برای نگهداری چیزهای با ارزش مثل گذرنامه، بلیط، پول نقد و یا چک‌های مسافرتی و .. موجود است که مي‌توانید از آنها استفاده نمائید. چمدان‌ها را هم مي‌توانید برای یک زمان کوتاه در آنجا در جعبه‌های چوبی که بیرون از اتاق قرار گرفته نگهداری کنید (نه در طول شب) البته این دفتر هیچ مسئولیتی را در ارتباط با اشیاء شما به عهده نمي‌گیرد و مسئولیت آن کامل به عهده خود شما خواهد بود

دفتر ثبت نام از ساعت 10 صبح تا 6 بعدازظهر هر روز باز می باشد

جهت امر ثبت نام بین روزهای دوشنبه تا جمعه از ساعت 10صبح تا 1 بعدازظهر و 4 تا 6 بعدازظهر ثبت نام مي‌نماید.

دفتر سرپرستی

دفتر سرپرستی فراهم کننده کمک‌های ضروری در زمان‌هائی است که دفتر ثبت نام تعطیل مي‌باشد. دفتر سرپرستی یک لیست از دکترها و کلینیک‌های پزشکی در منطقه را دارد.

مرکز احمدنگر اوتار مهربابا

این مرکز در سال 1959 توسط مهربابا گشوده گردید. دراین مکان برنامه‌های موزیک‌های پرشور و گرم هندی هر شنبه بین ساعت 6/30 بعدازظهر تا 8 شب دایر مي‌باشد. در ضمن برنامه گسترده‌تر موزیک آن درایام تولد مهربابا مي‌باشد.

اتاق مهربابا

این اتاق در محوطه وقف شده مهربابا قرار دارد که در آن یک سری عکس و یادگاری از گذشته به چشم مي‌خورد. اوپاسنی ماهاراج خود به ین اتاق آمده و دعای بابا را در تاریخ     16 ژانویه 1936 خوانده است

کتاب فروشی مهرنظر

کتاب‌های مهربابا و درباره مهربابا برای فروش دراین مکان فعال مي‌باشد که شما در آنجا مي‌توانید کتاب‌ها را به زبان‌های مختلف از جمله فارسی بیابید.

مهرآباد بالا

مکان‌های زیادی در مهرآباد بالا و پائین مي‌باشد که روزانه جهت دیدن باز بوده یا با تماس با قسمت کارمندان مهرآباد قادر به مشاهده آنها خواهید بود

سمادی مهربابا (مقبره مهربابا)

سنگ‌های کوچک ساختمان آن توسط مهربابا انتخاب گردید. ابتدا به صورت یک کلبه ساده که در وسط آن گودالی مستطیل شکل وجود داشت برپا گردید. بابا مدت‌ها در آنجا اعتکاف کردند بعدها کارهای سنگی و گنبد آن صورت گرفت و بعد هان دام نقاش سوئیسی دیوارهای داخلی آن را به صورت رنگی نقاشی نمود که سبب زیبائی داخل آن شد. مقبره برای زیارت از ساعت 7 صبح تا 7/45 شب باز می باشد. آنهائی که خواستار کمک جهت نظافت آن هستند ساعت 6 صبح به مقبره مي‌روند که تا6/30 صبح نظافت صورت مي‌گیرد. دعاهای مهربابا و مناجات‌های او همه روزه در ساعت 7 صبح و 7 شب خوانده مي‌شود از زائرین درخواست می شود که سکوت را در داخل و اطراف مقبره حفظ نمایند.

بیشتر...

مقبره مهرا

مهرا، محبوب بابا بدن خود را در می 1989 ترک نمود. مطابق با دستور اوتار مهربابا مکان به  خاک سپاری مهرا در کنار سمادی مي‌باشد

مقبره مانی

مانی، خواهر مهربابا بدن خود را در آگوست 1969 ترک نمود و مطابق با دستور اوتار مهربابا مکان به  خاک سپاری مانی در کنار سمادی مي‌باشد.

کابین مهربابا

این اتاق از چوب و حلب ساخته شده و مکانی است که بدن مهربابا در 31 ژانویه 1969 قبل از قراردادن در مقبره در آنجا گذاشته شده بود. یک برانکارد انگلیسی جهت حمل بدن مهربابا استفاده شده بودکه هنوز دراین اتاق مي‌باشد.

این اتاق در سال 1935 توسط پادری یکی از مندلي‌های نزدیک بابا ساخته شد. بابا چگونگی ساخت پی سنگی محکم آن را و دیوارهای حلبی آن را به پادری خود توضیح مي‌دادند که چندین ماه برپا کردن آن طول کشید بعد زمانی که فقط قسمتی از آن انجام شد بابا دستور دادند که در یک هفته باید تمام شود و ایشان مي‌خواهند کارشان را در آن شروع کنند.

بیشتر...

استراحتگاه مهر

 اصل آن یک مخزن سنگی آب بود که انگلیسی ها در جنگ جهانی دوم از آن استفاده می کردند.

این ساختمان جهت یک سری از امور در طی سالیان، مورد استفاده قرار گرفته است.

در ابتدا مهربابا، زمانی را در آنجا  به اعتکاف می پرداختند. بعد درها و پنجره ها اضافه شدند و پسرهای پراشرام داخل آن می خوابیدند. در سال 1938 یک طبقه بالای آن و یک برج اضافه گردید. در آن تعدادی از مریدان زن شرقی و غربی زندگی می کردند(اشرام مهربابا)

امروزه این ساختمان برای موزه، سالن مطالعه و کتاب خانه استفاده می شود. در موزه چیزهای زیادی در ارتباط با زندگی مهربابا و کار او وجود دارد. از جمله دوچرخه ، نمونه هائی از دست خط های بابا و تعدادی لباس از جمله کت وصله شده معروف کملی.

سالن مطالعه قبلاً به عنوان خوابگاه زن ها استفاده می گردیدو در آن یک سری نقشه از تورهای اتوبوس آبی موجود می باشد. کتاب خانه تپه مهرآباد، تعدادی کتاب، جزوه، مجلات در ارتباط با مهربابا دارد. آنهائی که در اقامت گاه مهربابا اقامت گزیده اند(MPC,MPR)، کتاب ها را جهت خواندن از کتاب خانه با اجازه می توانند خارج کنند.

بیشتر...

اتاق Cage

آرامگاه مندلی های زن

بیشتر...

آرامگاه

 Mehera's mother, Nadine Tolstoy, Nonny Gayley, Mildred Kyle, Norina Matchabelli, Elizabeth Patterson, Adi's mother Gulmai, Naja Irani, Rano Gayley, Margaret Craske and Kitty Davy.

و نام حیوانات خانگی مهر بابا عبارتند از :

 Chum, Foundy, Kippy, Cracker, Warrior, and the peacock Moti

مهرآباد پائین

جوپتی بابا

بیشتر...

دروازۀ باغ جوپتی

خانه چوبی

(Table House)

یک اتاقک چوبی که مهربابا در آن می خوابیدند. در سال های 1925 و 1926 کتاب مخفی خود را در آنجا نوشتند که تا این لحظه این کتاب هنوز مخفی مانده است.این اتاقک در کنار دونی قرار داشت.

بیشتر...

دونی

بیشتر...

سالن مندلی ها

بیشتر...

کابین راهوری

بیشتر...

آرامگاه

در این جا بقایای اجساد و متعلقات مندلی های مرد بابا و تعدادی از مستان به خاک سپرده شده اند که عبارتند از:

Ali Shah, Adi K. Irani, Dr. Nilu, Vishnu, Gustadji, Pleader, Baidul, Dr. Donkin, Sarosh, Nariman, Kaikobad, Chhagan Master, Harry Kenmore, Padri, Feramji Workingboxwalla, Pendu, Adi Jr., and Meherjee Karkaria.

مقبره گلوری شاه

در سال 1922 یک پیر مسلمان خواست که در منطقه ای که مشخص نموده که امروزه مقبره اوست به خاک سپرده شود او برای این خواست خود بیان نمود:

پس از رها کردن بدنم یک مرشد بزرگ به اینجا خواهد آمد و منزلش را در این جا بنا خواهد کرد و اگر گرد خاک پای او بر سنگ من بیافتد من به کمال خواهم رسید.

بیشتر...

    این مکان تقریبی است که ساختمان های اولیه ی حمام در آنجا بودند: حمام های اردوگاه نظامی. ساختمان حمام از دو اتاق بزرگ تشکیل شده بود و مکانی بود که ماندلی های زن در زمان اولین اقامت خود در مهرآباد در سال 1924 و بارددیگر در دوران مهر آشرامMeher Ashram در 1927-28 در آنجا ساکن بودند. در انتهای غربی یک محوطه ی کوچک خصوصی توسط حصیرهای بافته شده (تاتاTata ) درست شده بود و یک محوطه ی باز بزرگ در انتهای شرقی قرار داشت که شامل توالت ها و وسایل آشپزخانه بود که زن ها در آنجا آشپزی می کردند. وقتی که حضرت بابا جان برای دیدار بابا در اول آوریل 1928 به مهرآباد آمدند، زن های ماندلی از داخل شبکه های حصیری به آن دیدار در سکوت که در نزدیک خط آهن برگزار شد، نگاه می کردند. این ساختمان پس از 1928 تخریب شد.

    این ساختمان در سال 1916 ساخته شد و از آن بعنوان  سالن غذا خوری افسران در اردوگاه نظامی بریتانیا استفاده می شد. درطول نخستین اقامت بابا در مهرآباد در ماه می 1923، بابا ماندلی ها را واداشتند تا در حینی که در اداره پست اقامت داشتند، این ساختمان را دوباره سروسامان بدهند. در طول اقامت کوتاه تابستانی در سال 1924، آن اسب سپید که مهرا به بابا هدیه داده بود به اینجاآورده شد. بابا نام "صوفی" Sufiرا به آن اسب دادند و آن را در ایوان شمالشرقی این ساختمان نگاه داشتند.در طول سالیان، از این ساختمان برای مقاصد مختلف استفاده می شده، ولی بیشتر بعنوان مکان اقامت ماندلی ها و چند تن از مست ها بوده است. در طول نخستین اقامت بلند مدت در مهرآباد، در 21 مارس 1925 (اول فروردین م.)، بابا "بیمارستان و درمانگاه خیریه ی مهر"   Meher Charitable Hospital and Dispensary را در این مکان افتتاح کردند. این خیریه برای 19 ماه فعالیت داشت. در طول این مدت بیش از 7000 بیمار سرپایی و 500 بیمار بستری شده در این مکان تحت مداوا قرار داشتند. بخشی از ایوان شمالشرقی برای اتاق های عمل محصور شده بود که عمل های آب مروارید چشم در آنجا انجام می گرفت. در زمین های سمت شرق یک پناهگاه جذامیان تاسیس شده بود.در ابتدای سال 1927، از این ساختمان بعنوان کلاس های درس برای دبیرستان حضرت باباجان استفاده می شد. در طول سالیان 1920، بابا در ضلع جنوب غربی، ساعات زیادی را صرف آرد کردن غلات می کردند. همچنین دیدارها و برنامه های موسیقی در داخل و اطراف این ساختمان برگزار می شد. بازی هایی مانند تنیس و والیبال در زمین شرقی آن بازی می شد. بابا از پادری، پندو، آدی بزرگAdi Senior  و ویشنو بعنوان "چهار ستون مهرآباد" یاد می کردند the "four pillars of Meherabad " (تمثیلی برای چهار پایه ی چوبی که سقف لرزان و سست عمارت قدیمی را برپا داشته بودند.)

    بابا در می 1934، زمانی که در اتاق جنوب شرقی اقامت داشتند، نکات اعجاب انگیزی در کیهان شناسی cosmology را دیکته کردند که به "متن الهی " DivineTheme شناخته شد.

    از زمانی که بابا بدنشان را ترک کردند، بیشتر این ساختمان بعنوان اقامتگاه زایرین یا دارام شالاDharmashala مورد استفاده بوده است. در 1982 نیمه ی جنوبی ساختمان برای ایجاد فضای بیشتر برای اقامتگاه زایران تخریب شد و سپس بازسازی گشت.

    این نقطه، در طول یکی ازپرماجراترین هفته های زندگی مهربابا و نزدیکان او، جشن گرفته شد. در دسامبر 1944 بابا تصمیم گرفتند که برای نخستین بار تولد مهرا را در حضور عموم جشن بگیرند. یکی از نزدیکان مسن، دایی مادر بابا، به نام ماساجی Masaji برای آماده کردن مقدمات جشن مشغول کار بود که در اتاق خودش در ساختمان قدیمی، در نوزدهم دسامبر دچار ایست قلبی شده و فوت می کند. بابا و نزدیکانش بدن ماساجی را درون یک تابوت قرار دادند که در این مکان دفن شد.

     در 21 دسامبر ارنواز و نریمان داداچانجی    Arnavaz And Nariman dachanji در احمدنگر ازدواج کردند. عمو/دایی؟ آنان، فرامرزFramrose داداچانجی (چانجی Chanji )، یکی دیگر از ماندلی های قدیم بابا، چهار ماه قبل در کشمیر از دنیا رفته بود. در روز بیست و سوم بابا تمامی مدعوین جشن ازدواج و تمام پیروان محلی خودشان را در این نقطه از مهرآباد فراخواندند. بابا رختخواب چانجی را که لوله شده بود در یک چاله ی کم عمق که در نزدیکی قبر ماساجی بود قرار دادند. سپس آدی بزرگ پیامی را که بابا به این مناسبت دیکته کرده بودند خواند ، پیشکش کردن یک برج یادمانMemorial Tower  در آینده برای یادآوری فوت مریدان مرشد. همانطور که آدی نام هریک از رفتگان را می خواند، بابا یک گل سرخ به درون حفرۀ پایه می انداختند.  صبح روز بعد، گولو Gulu ، همسر برادر بابا، آدی کوچک، پس از به دنیا آوردن پسرش، داراDara ، از دنیا رفت. ولی در روز بعد، 25 دسامبر، تولد مهرا طبق نقشه، با سورو سات فراوان جشن گرفته شد.

    در سپتامبر 1954 یک سایبانی از چادر و محل اقامت موقت در این مکان برای دیدار بابا با مردان برپا شد که در آن بابا اعلام نهاییfinal declaration  خویش را بیان کردند.

سرای اپاسنی

مدرسۀ حضرت باباجان

ادارۀ پست

از ادارۀ پست درطول دومین اقامت طولانی در مهرآباد، برای اقامت گروه های خانوادگی استفاده می شد و بعدها مهربابا یکی از مریدانش را به نام پلیدر به روزه داشتن و عزلت نشینی برای ماه ها در آنجا واداشتند.ادارۀ پست برای مهرا مکانی ویژه و با اهمیت بود. در اینجا، در نوزدهم ماه می 1923، او برای نخستین بار در برابر بابا سجده کرد و بابا به خانواده مهرا گفتند که او را به ازدواج کردن وادار نکنند. در همینجا بود که بابا، نقش مهرا را به عنوان محبوب خود، برای او آشکار کرد.

    هم اینجا بود که باباجان و مهربابا با یکدیگر در ارتباطی ساکت دیدار کردند. وقتی که در اول آوریل 1928 حضرت باباجان به مهرآباد آمدند، در این راه که نزدیک اداره ی پست است ایستادند و بابا از بالای تپه به پایین آمدند و در غرب ریل های خط آهن ایستادند. در 1933، دولت انگلیس دستور داد تا اداره ی پست تخریب شود. ولی در همان زمان، طبق نقشه ی بابا برای بازگردان آشرام زنان از شهر ناسیک  Nasik به مهرآباد، برخی از ساختمان های جدید بر روی تپه در حال احداث بودند. بنابراین، بخشی از ساختمان اداره ی پست تخریب شد و از مصالح آن برای ساخت پایه های یک آشپزخانه، یک مخزن آب، و بعدها کابین بابا بر روی تپه استفاده شد. در 1938 مابقی ساختمان اداره ی پست تخریب شد و سنگ های آن برای بازسازی اساسی آشرام بالای تپه مورد استفاده قرار گرفت، به ویژه برای پی کنی ساختمان ها ، که مهم ترین استفاده در بازسازی آرامگاه یا حرم بابا بود.

آشپزخانه

    منساریMansari ، از سال 1950 تا زمان فوتش در 1997 از این سه اتاق اصلی بعنوان منزلگاه و انبار خود استفاده می کرد. در اوایل دهه ی 1970 اتاق نگهبان در ضلع غربی ساختمان و نانوایی باکری پزیBakri kitchen در مجاورت موری بابا Baba's mori به این مجموعه اضافه شد.

اقامتگاه خانواده ها

اقامتگاه دکتر دانکین

مکان خاص

    بابا در شب قبل از شروع سکوتشان  (نهم جولای 1925) پس از اینکه دستورات نهایی خود را به ماندلی ها دادند، برا ی استراحت وارد جوپتی شدند. در این دستورات نهایی و مفصل ، بابا به مردها یادآوری کردند که همیشه در شب با خود چراغ دستی همراه داشته باشند،  زیرا او از آنان در برابر همه چیز محافظت خواهد کرد بجز نیش مارها! چند دقیقه پس از اینکه بابا وارد جوپتی شدند، پادری Padri برای قضای حاجت رفت و با یک مارکبرا برخورد کرد. او فریاد زد، "مار!" و سایر مردها با چوب برای کشتن مار آمدند. بابا از جوپتی بیرون آمدند تا ببینند این اختلال برای چیست و از اینکه پادری Padr از دستور بابا اطاعت کرده و چراغ همراه داشته خشنود شدند. پادریPadri چوبی به بابا داد و بابا با آن سر کبرا را له کردند. بابا سپس به اداره پست که زنان در آن زندگی می کردند رفتند. بابا به آنان گفتتند که آنان خوش اقبال بودند که این ماجرای مار اتفاق افتاد، زیرا به آنان فرصتی داد تا یک بار دیگر صدای بابا را بشنوند. آنان نمی دانست، ولی بابا می دانست، که آنان دیگر سخن گفتن بابا را نخواهند شنید.این ساختمان در نوامبر 1926 جمع آوری شد و چند ماه بعد، در طول دومین اقامت طولانی در مهرآباد، یک مکان دیگر در شمال چاه اصلی ساخته شد.

مرکز سلامت مهر

 مرکز تحصیلات زارعین

مهرآزاد

سالن مندلی ها

این اتوبوس آبی مهربابا و مندلی های زن او را در هند در آخر دهه های 1930 تا دهه 1940 حمل می کرد.

در سال 1949 بدنه اتوبوس روی یک پایه فلزی قرار داده شد و بابا از آن به همانند یک کابین کوچک استفاده کردند. داخل این کابین تخت مهربابا هست. بابا در آن یک اعتکاف داشتند. که چهل روز به طول انجامید و به اعتکاف بزرگ نام گرفت (از 26 ژانوی تا 31 ژانویه یعنی روزی که بدن خود را رها   کردند)